volle maan-wandeling

Vrijdagavond, half acht, en mooi droog weer. Wel een beetje fris maar dat mag de pret niet deren. Een twintigtal inschrijvingen waarvan maar enkele afzeggingen. Een mooie start.
We mogen zelfs iemand uit Verviers begroeten, de verste tot nu toe.
De gids staat klaar en we kunnen beginnen. Door de ijzeren poort even rechtdoor nog in het licht en dan scherp rechts het bos in. Zaklampen mogen enkel in noodgevallen om de aanwezige fauna niet te laten schrikken en om te zorgen dat je zelf niet gelijk de broek vol hebt… Met de stilte echter viel het wel mee.
Dwars door de bossen over paden, paadjes en zelfgemaakte doorgangen, heel imposant om het daadwerkelijke duister een keer mee te maken. Intussen stijgt de temperatuur, kleren maken de man en nu gaan er een paar uit. Intussen is iedereen wel onder de indruk (van het duister) en het gesprek wordt stiller. De aanwezige jongeren rennen op en af en amuseren zich ook kostelijk. We komen een aantal gehoornde koeien op ons pad tegen. Zolang je die niet in de ogen schijnt blijven ze rustig wordt ons verteld. In het ander geval krijg je een opgewonden Big Mac. Even later stootten we zelfs op een beer, dat ging gelukkig net goed door een zeer oplettende Bart.
Onze tocht kent een stop boven op de mijnterrillen, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben op de verre omgeving. Je kunt tot DSM en Maastricht kijken. Gelukkig was er drank zodat het intussen door de wind afgekoelde lichaam weer brandstof kreeg. Dit verruimde ook het zicht een heel stuk en de stemmen (en –ing) eveneens. Heel mooi.
De tocht naar beneden ging vrij vlot en eindigde op de parkeerplaats waar de koppen geteld werden en uit Bart’s auto lekkere glühwein en chocomel getapt werd. Dit liet iedereen zich goed smaken. Een waardig einde.
Dit was eens een iets andere activiteit, ik vond de opkomst heel mooi en ik geloof dat iedereen zich goed geamuseerd heeft. Ik denk dat Maasland goed is in dit soort activiteiten en ik hoop op meer in de toekomst.